هيچگونه سفاهتى در من نيست و وضع رفتار و گفتار من بهترين دليل بر سرمايه‌هاى عقلانى من است ، من فرستاده پروردگار جهانيانم « ( * ( قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بِي سَفاهَةٌ وَلكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ) * ) . هود اضافه كرد : « من وظيفه دارم رسالتهاى پروردگارم را به شما ابلاغ كنم و دستورهايى را كه ضامن سعادت و خوشبختى شما و نجات از گرداب شرك و فساد است در اختيار شما بگذارم ، آن هم در نهايت دلسوزى و خيرخواهى و در نهايت امانت و درستكارى » ( * ( أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَأَنَا لَكُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ ) * ) . سپس هود در برابر افرادى كه از بعثت يك انسان به عنوان پيامبر در تعجب بودند به همان مطلبى اشاره مىكند كه نوح پيامبر نيز به قوم خود گفته بود و آن اينكه : « آيا تعجب مىكنيد كه از طرف پروردگار به فردى از شما وحى شود ، تا شما را از كيفرهايى كه به خاطر اعمالتان در پيش داريد بيم دهد ؟ ! » ( * ( أَ وَعَجِبْتُمْ أَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ ) * ) . سپس براى تحريك عواطف خفته آنها و برانگيختن حس شكرگزارى در درون جانشان قسمتى از نعمتهاى پروردگار را ، براى آنان شرح مىدهد و مىگويد : « به خاطر بياوريد كه خداوند شما را جانشينان قوم نوح قرار داد و هنگامى كه آنها بر اثر طغيانشان بوسيله طوفان نابود شدند ، سرزمينهاى وسيع و گسترده آنان را با تمام نعمتهايى كه داشتند در اختيار شما قرار داد » ( * ( وَاذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ ) * ) . به علاوه « به شما قدرت فوق العاده جسمانى و نيروى بدنى عنايت كرد » ( * ( وَزادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَصْطَةً ) * ) .